Specijalna bolnica za rehabilitaciju Koviljača

Razvojni put lečilišta danas poznatog kao Banja Koviljača počeo je paralelno sa otkrivanjem značaja prirodnog faktora ostalih nalazišta u tadašnjoj Kneževini Srbiji. Godine 1836. kaptiran je Glavni izvor pa je voda racionalnije korišćena, a na tome se posebno angažovao načelnik Saniteta Kneževine Srbije, dr Emerih P. Lindenmajer.

Ove vode prvi put hemijski su detaljnije analizirane 1855. godine u „Praviteljstvenoj Apoteci“ u Beogradu. Glas o analizi vode u kojoj je utvrđeno izvesno prisustvo minerala i soli i ukazano na odgovarajuća lekovita svojstva, brzo se širio. Tri godine kasnije, 1858. Banja prvi put dobija stalnog nadzornika, a tokom leta ordinirao je okružni lekar, jer je te godine i zvanično utvrđena „Obaveza lekara da preko leta u Banji sedeći bolne nadgledati i njima uredno i po pravilima lekarskim upotrebljene vode prepisivati“.

Ta 1858. godina je prekretnica ka organizovanom lečenju u Banji Koviljači, na čijim temeljima decenijama baštini svoj rad i Specijalna bolnica za rehabilitaciju.

Pod zaštitu države Banja Koviljača je stavljena 1867. u vreme kneza Mihaila Obrenovića. Banja Koviljača postaje banjsko lečilište u vreme kralja Petra Prvog Karađorđevića, koji 1908. podiže savremeno sumporno kupatilo. Ubrzo nakon toga niču i ostale građevine – Banjska uprava (1928), Kupatilo (1928), Vile Hercegovina i Dalmacija, Kur-salon (1932) i Kula (1936) koje danas čine jezgro banjskog parka i predstavljaju svojevrsni simbol ovog mesta i podsetnik na neka veličanstvena vremena.

Jedina je banja iz bivše SFRJ koja ima člana Naučnog komiteta Međunarodnog udruženja za medicinsku hidrologiju i klimatologiju.

Analiza lekovitosti sumporovite vode i peloida Banje Koviljače radi se svake treće godine u referentnim zdravstvenim ustanovama. Na inicijativu jednog od najpoznatijih balneoklimatologa sa ovih prostora, prim. dr Aleksandra Jokića, tadašnjeg pomoćnika direktora za medicinske poslove a današnjeg direktora Specijalne bolnice za rehabilitaciju Banja Koviljača, blato i voda Banje Koviljača su 2011. godine poslati na analizu u svetski priznatu referentnu instituciju. Po ugledu na dobra stara vremena kada se kvalitet lekovitih voda srpskih banja proveravao „na bečkom dvoru”, Specijalna bolnica je poslala uzorke lekovite vode i blata (peloida) u Istanbul, ovog puta na Institut za balneologiju Medicinskog fakulteta, kod prof. dr Zekija Karagulea, koji je u to vreme bio predsednik Međunarodnog udruženja balneologa (ISMH) i koji je potvrdio lekovitost vode Banje Koviljače.

Specijalna bolnica za rehabilitaciju Banja Koviljača

Specijalna bolnica za rehabilitaciju u Banji Koviljači je jedna od najuglednijih rehabilitacionih ustanova u Srbiji i regionu, s dugom tradicijom koja traje više od 165 godina. Ona spaja prirodne resurse — termomineralnu vodu i sumporno blato (peloid), koji dokazano podržavaju oporavak organizma — sa savremenim terapijskim metodama i fizikalnom medicinom. Bolnica nudi dijagnostiku, terapiju i rehabilitaciju za reumatološka, neuromuskuloška i posttraumatska stanja, kao i odeljenja za rehabilitaciju dece, što je jedno od prvih takvih u Srbiji. Usluge uključuju individualizovane programe lečenja, smeštaj prema najvišim standardima i prateće servise za dobrobit pacijenata i gostiju.

Jedina naša banja koja je ispunila standarde za rehabilitaciju države Austrije i ima važeći ugovor na neodređeno vreme.

Velnes centar „Kovilje“

Velnes centar „Kovilje“ je moderni spa i velnes centar koji se nalazi u istorijskom zdanju kupatila „Kralj Petar I“, u okviru kompleksa bolnice. Sa preko 1.500 m² prostora, centar nudi zatvoreni i otvoreni bazen, saunu, fitnes, bazen-bar i niz terapijskih i relaksacionih tretmana kao što su masaže, anti-ejdž i programi za negu tela. Smešten u ambijentu s tradicijom, „Kovilje“ je osmišljen da omogući ne samo fizičko opuštanje, već i ukupno poboljšanje zdravlja i blagostanja gostiju, uz podršku stručnog tima terapeuta.

Kur-salon

Kur-salon u Banji Koviljači jedan je od najznačajnijih i najelegantnijih objekata u centralnom parku banje. Izgrađen 1932. godine po nalogu kralja Aleksandra I Karađorđevića, služio je kao mesto kulturnog i društvenog života, inspirisano tradicijom evropskih banja. Nakon temeljne obnove, ovaj arhitektonski biser danas predstavlja simbol banje i kulturno nasleđe koje povezuje prošlost sa savremenim doživljajem, nudeći posetiocima i usluge ugostiteljstva i prostor za događaje.